பிரபந்த தனியன்கள்

நேரிசை வெண்பா
முன்னை வினையகல மூங்கிற் குடியமுதன்
பொன்னங் கழற்கமலப் போதிரண்டும் என்னுடைய
சென்னிக் கணியாகச் சேர்த்தினேன் தென்புலத்தார்க்
கென்னுக் கடவுடையேன் யான்?
 
கட்டளைக் கலித்துறை
நயந்தரு பேரின்ப மெல்லாம் பழுதென்று நண்ணினர்பால்
சயந்தரு கீர்த்தி இராமா னுசமுனி தாளிணைமேல்
உயர்ந்த குணத்துத் திருவரங் கத்தமுது μங்கும்அன்பால்
இயம்பும் கலித்துறை அந்தாதி μத இசைநெஞ்சமே!

சொல்லின் தொகைகொண் டுனதடிப் போதுக்குத் தொண்டுசெய்யும்
நல்லன்பர் ஏத்துமுன் நாமமெல் லாமென்றன் நாவினுள்ளே
அல்லும் பகலும் அமரும் படிநல்கு அறுசமயம்
வெல்லும் பரம இராமா னுச! இதென் விண்ணப்பமே.

இனியென் குறைநமக் கெம்பெரு மானார் திருநாமத்தால்
முனிதந்த நூற்றெட்டுச் சாவித் திரியென்னும் நுண்பொருளை
கனிதந்த செஞ்சொல் கலித்துறை யந்தாதி பாடித்தந்தான்
புனிதன் திருவரங் கத்தமு தாகிய புண்ணியனே.

   பாசுரங்கள்


    நல்லார் பரவும் இராமாநுசன்,*  திரு நாமம் நம்ப-
    வல்லார் திறத்தை*  மறவாதவர்கள் எவர்,*  அவர்க்கே-

    எல்லாவிடத்திலும் என்றும் எப்போதிலும் எத்தொழும்பும்*
    சொல்லால் மனத்தால்*  கருமத்தினால் செய்வன் சோர்வின்றியே.


    சோர்வின்றி உன்தன் துணையடிக் கீழ்,*  தொண்டு பட்டவர்பால்- 
    சார்வின்றி நின்ற எனக்கு,*  அரங்கன் செய்ய தாளிணைகள்-

    பேர்வின்றி இன்று பெறுத்தும் இராமாநுச!*  இனிஉன்- 
    சீர் ஒன்றிய கருணைக்கு,*  இல்லை மாறு தெரிவுறிலே.


    தெரிவுற்ற ஞாலம் செறியப் பெறாது,*  வெந் தீவினையால்- 
    உருவற்ற ஞானத்து உழல்கின்ற என்னை,*  ஒரு பொழுதில்-

    பொருவற்ற கேள்வியன் ஆக்கி நின்றான் என்ன புண்ணியனோ!* 
    தெரிவுற்ற கீர்த்தி,*  இராமாநுசன் என்னும் சீர் முகிலே.


    சீர்கொண்டு பேரறம் செய்து,*  நல்வீடு செறிதும் என்னும்* 
    பார்கொண்ட மேன்மையர் கூட்டனல்லேன்,*  உன் பதயுகமாம்-

    ஏர்கொண்ட வீட்டை எளிதினில் எய்துவன்*  உன்னுடைய- 
    கார்கொண்ட வண்மை*  இராமாநுச! இது கண்டுகொள்ளே.


    கண்டுகொண்டேன் எம் இராமாநுசன் தன்னை*  காண்டலுமே-
    தொண்டு கொண்டேன்*  அவன் தொண்டர் பொற்றாளில்*  என் தொல்லை வெம்நோய்-

    விண்டு கொண்டேன் அவன் சீர் வெள்ள வாரியை*  வாய்மடுத்து இன்று-
    உண்டு கொண்டேன்,*  இன்னம் உற்றன ஓதில் உலப்பில்லையே.


    ஓதிய வேதத்தின் உட்பொருளாய்,*  அதன் உச்சிமிக்க-
    சோதியை*  நாதன் என அறியாது உழல்கின்ற தொண்டர்*

    பேதைமை தீர்த்த இராமாநுசனைத் தொழும்பெரியோர்*
    பாதமல்லால் என்தன் ஆர் உயிர்க்கு*  யாதொன்றும் பற்றில்லையே.


    பற்றா மனிசரைப் பற்றி*  அப்பற்று விடாதவரே- 
    உற்றார் என உழன்று ஓடி நையேன் இனி,*  ஒள்ளியநூல்-

    கற்றார் பரவும் இராமாநுசனை*  கருதும் உள்ளம்-
    பெற்றார் எவர்,*  அவர் எம்மை நின்றளும் பெரியவரே.


    பெரியவர் பேசிலும் பேதையர் பேசிலும்*  தன் குணங்கட்கு
    உரியசொல் என்றும்*  உடையவன் என்றென்று*  உணர்வில் மிக்கோர்-

    தெரியும் வண் கீர்த்தி இராமாநுசன்*  மறை தேர்ந்துலகில்-
    புரியும் நல்ஞானம்*  பொருந்தாதவரை பொரும் கலியே.


    கலிமிக்க செந்நெல் கழனிக் குறையல்*  கலைப் பெருமான்- 
    ஒலிமிக்க பாடலை உண்டு*  தன்னுள்ளம் தடித்து,*  அதனால்-

    வலிமிக்க சீயம் இராமாநுசன்*  மறைவாதியராம்* 
    புலிமிக்கது என்று,*  இப்புவனத்தில் வந்தமை போற்றுவனே.


    போற்றரும் சீலத்து இராமாநுச*  நின் புகழ் தெரிந்து-
    சாற்றுவனேல்*  அது தாழ்வு அது தீரில்,*  உன் சீர்தனக்கோர்-

    ஏற்றமென்றே கொண்டிருக்கிலும்* என்மனம் ஏத்திய;ன்றி 
    ஆற்றகில்லாது,* இதற்கு என்னினைவாய் என்றிட்டு அஞ்சுவனே.


    நினையார் பிறவியை நீக்கும் பிரானை,*  இந் நீணிலத்தே-
    எனையாள வந்த இராமாநுசனை*  இருங் கவிகள்-

    புனையார் புனையும் பெரியவர் தாள்களில்*  பூந்தொடையல்- 
    வனையார்*  பிறப்பில் வருந்துவர் மாந்தர் மருள் சுரந்தே.


    மருள்சுரந்து ஆகம வாதியர் கூறும்,*  அவப் பொருளாம்-
    இருள்சுரந்து எய்த்த*  உலகிருள் நீங்கத்,*  தன் ஈண்டியசீர்-

    அருள்சுரந்து எல்லா உயிர்கட்கும் நாதன்*  அரங்கனென்னும் 
    பொருள் சுரந்தான்,*  எம் இராமாநுசன் மிக்க புண்ணியனே. 


    புண்ணிய நோன்பு புரிந்துமிலேன்,*  அடி போற்றி செய்யும்-
    நுண்ணருங் கேள்வி*  நுவன்றுமிலேன்,*  செம்மை நூற்புலவர்க்கு-

    எண்ணருங் கீர்த்தி இராமாநுச!  இன்று நீபுகுந்து*  என்- 
    கண்ணுள்ளும் நெஞ்சுள்ளும்*  நின்ற இக் காரணம் கட்டுரையே.


    கட்டப் பொருளை மறைப்பொருள் என்று*  கயவர்சொல்லும்- 
    பெட்டைக் கெடுக்கும் பிரான் அல்லனே,*  என் பெரு வினையைக்-

    கிட்டி கிழங்கொடு தன்ன